Άνοιξε παρένθεση. Κλείσε παρένθεση.
14062009
0218
Ε, περασμένη η ώρα. Έχω λίγη ώρα που γύρισα και έχω σκάσει (και από το φαγητό και από τη ζέστη). Δε βλέπω τον φίλτατο gmak να κάνει καμιά απόπειρα για άρθρο, οπότε επιστρέφω εγώ! Μουαχαχαχααα! Πάντως, κάπου χαμένος μέσα σε υπέροχους ήχους μιας μίξης electronica και dark house, και με φόντο ένα υπέροχο φεγγάρι (το οποίο δεν έβγαλα φωτό γιατί neither από τα κινητά μου την παλέυει με τις νυχτερινές λήψεις) θα προσπαθήσω να την παλέψω. Μάλλον δεν θα τα καταφέρω και πολύ. Θα δούμε!
Απόψε, λέω να ασχοληθώ με την υπέροχη κοσμοθεωρία μου. Κάπου ανάμεσα στο ότι αισθάνομαι ένα περίεργο (ανεξήγητο) συναίσθημα και στο ότι τίποτα που να μου έρχεται στο μυαλό δε μπορεί να μου το απομακρύνει (το συναίσθημα, όχι το μυαλό!), κάπου εκεί ανάμεσα, λοιπόν, λέω να αποκαλύψω την ιδέα μου για τον κόσμο. Αυτόν τον κόσμο που πριν από μια εβδομάδα με ώθησε απέναντι στις κάλπες (εδώ και 1.5 μήνα είμαι 18 – αλλά και να μην ήμουν, υπάρχουν ΤΟΣΕΣ πολιτικές σκοπιμότητες που θα ψήφιζα anyway, εγώ και όλοι οι γεννημένοι το ’91), αυτόν τον κόσμο που τον κοιτάς και αναρωτιέσαι “Γιατί στο διάολο να υπάρχουν τόσοι μα…κες;;”, αυτόν τον κόσμο που είμαι υποχρεωμένος να ασχοληθώ μαζί του. Γιατί αν δεν ασχοληθώ, ξαφνικά θα γίνω “περιθώριο”.
Αλήθεια, ξέρατε ότι οι αρχαίοι Θράκες (ναι, το παραδέχομαι, το 50% μου είναι από τη Θράκη), όταν γεννιόταν ένα παιδί θρηνούσαν;; Αμέ! Κάτι ήξεραν. Γιατί σε αυτή τη ζωή που άλλοι σε φέρνουν (χωρίς βέβαια να θέλουν να σου κάνουν κακό), δεν έχεις την επιλογή. Είσαι υποχρεωμένος να έρθεις. Να έρθεις και να την υποστείς. Βέβαια, πρέπει να παίξεις έξυπνα.
Και επανέρχομαι. Η κοσμοθεωρία μου λοιπόν, αν θες/μπορείς να τη χαρακτηρίσεις έτσι, είναι 1 σειρά (και δεν έχει να κάνει με το τόσο μλπαμλπα που έχω ξαμολήσει τόση ώρα). Από την άλλη, είμαι μόλις 18 και έχω αναπτύξει και τη δική μου κοσμοθεωρία;;; Ε, δεν την λες κι έτσι, εγώ απλά ονόμασα την σκέψη μου έτσι γιατί δεν ξέρω πως αλλιώς να την πω. Αλλά δε βαριέσαι; Έτσι και αλλιώς, για να καταλάβεις την κοσμοθεωρία κάποιου, πρέπει να τον ζήσεις. Λίγη σημασία έχει αυτό πάντως.
Αυτό που έχω να πω, είναι το εξής απλό: Πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου και ο μόνος τρόπος να το κάνεις και να είσαι ΟΚ με τον εαυτό σου, είναι να το κάνεις αντλώντας τη μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση και απόλαυση που μπορείς. Αυτό. Τώρα, τί εστί “ικανοποίηση” και “απόλαυση”, αυτό έγκειται στον καθένα ξεχωριστά να το προσδιορίσει. Κάποιος μπορεί να θέτει τη συναισθηματική ή σαρκική ικανοποίηση ως απόλαυση. Κάποιος άλλος τον πλουτισμό. Ένας τρίτος την οικογένεια. Ένας τέταρτος τη δόξα και την αναγνώριση. Και πάει λέγοντας…
0253
‘Ωρα για λίγο σερφάρισμα και μετά ύπνος! Νύσταξα. Βαρυστομάχιασα τελικά. Άκυρο, αλλά ισχύει.
Σημείωση: Το παρόν άρθρο (συν)δημοσιεύεται σε imfns.com και gmakakakioz.wordpress.com με διαφορετικό τίτλο και ελάχιστα διαφορετική εισαγωγή.
24062009 στις 1008
ψήφισες ε? πάλι καλά… ουφ… ανακουφίστηκα… ευτυχώς υπάρχουν νέοι (σαν εσένα δηλαδή) που άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα έστω και κάπως πρόωρα… όχι σαν τα άλλα τα γαϊδούρια, τους ταπεινούς (με την κακή την έννοια), τους προδότες, τους εχθρούς της πατρίδας που έκατσαν σπίτι τους ή πήγαν για μπανάκι… Έτσι δεν έλεγαν όλα τα μεγάλα κανάλια της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤV??? να πάνε να γα…ούνε και τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί. γιατί κύριοι να πάω να ψηφίσω? όταν την άποψή μου την διαστρεβλώνετε και την φέρνετε στα μέτρα σας ώστε να εξυπηρετούνται τα δικά σας συμφέροντα… η αποχή… δεν ήταν τεράστια… αλλά ήταν συνειδητή… αυτό όμως δεν προβλημάτισε κανέναν αφού τα συμφέροντα φρόντισαν ώστε να προβληθεί η εικόνα που τους βόλευε… δυο παιδάκια στην παραλία που λένε ότι θα πάνε για μπάνιο την ημέρα των εκλογών και τέλος… ναι οι κάλπες όμως ήταν ανοιχτές και νωρίς το πρωί αλλά και αργά το απόγευμα… και οι μαθητές-φοιτητές που ρωτήθηκαν στις ακτές της αττικής εκεί θα πήγαιναν ξανά για μπάνιο την ημέρα των εκλογών οπότε το απόγευμα ή νωρίς το πρωί θα μπορούσαν να ψηφίσουν (αλλά δεν ήθελαν)… που το ξέρω??? το ξέρω γιατί τα λεφτά των διακοπών είναι περιορισμένα και θα πάνε μια και καλή διακοπές σε κάποιο νησάκι ίσως και ούτε καν αυτό… μην μετράτε τον κόσμο με τα δικά σας μέτρα εσείς κύριοι που κάθεστε σε μια καρέκλα εκεί ψηλά… και ψάξτε να βρείτε τον πραγματικό λόγω που ο κόσμος σας βαρέθηκε και έπαψε να ελπίζει… άντε τώρα μην τα πάρω…
29062009 στις 2226
Τολμώ να πω ότι το θέμα σηκώνει συζήτηση, η κοσμοθεωρία σου δηλαδή. Και δεν εννοώ συζητηση τύπου να προσπαθήσω να σε πείσω για κάτι διφορετικό, αλλά συζητηση για να καταλαβω πώς έφτασες σ αυτά τα συμπεράσματα και ποια κριτήρια χρησιμοποιείς για να ορίσεις την ικανοποίηση. Είναι αυτοσκοπός η ικανοποίηση δηλαδή; Πραγματικά το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το ζήτημα που θέτεις.
01072009 στις 1518
Την ικανοποίηση δεν θα την χαρακτήριζα ως αυτοσκοπό αλλά ως το μόνο μέσω “επιβίωσης”. Γι’αυτό και έγραψα πως έγκειται στον καθένα να την προσδιορίσει.